Αναρτήσεις

Τρεις Ιεράρχες: το χρονικό της κατάργησης μιας εορτής!

Εικόνα
      Παλιότερα , η ημέρα των Τριών Ιεραρχών ήταν ΓΙΟΡΤΗ , η κατ' εξοχήν σχολική γιορτή, αφού γιόρταζαν οι προστάτες άγιοι της Παιδείας. Γι' αυτό και όλα τ' άλλα λειτουργούσαν, εκείνη την ημέρα, εκτός από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, στα οποία δεν γίνονταν μαθήματα αλλά εκδηλώσεις (αυτές που αποφάσιζε ο σύλλογος διδασκόντων) και, μετά, σχόλασμα. Φυσικά, σχεδόν όλοι οι σύλλογοι αποφάσιζαν οι εκδηλώσεις αυτές να περιλαμβάνουν και τον εκκλησιασμό του σχολείου, αφού αυτό εξυπηρετούσε ακόμα και αυτούς που δεν θα είχαν και πολλή διάθεση ν' αφιερώσουν κάποιες ώρες για να μιλήσουν στα παιδιά για τους συγκεκριμένους αγίους (άθεοι, αγνωστικιστές, κλπ.). Στην εκκλησία, τουλάχιστον, θα άκουγαν δυο κουβέντες από τον ιερέα ή αυτόν που θα εκφωνούσε τον πανηγυρικό της ημέρας. Αυτό, έκανε τον πολύ κόσμο να θεωρεί ότι ο εκκλησιασμός ήταν υποχρεωτικός, ενώ αυτό δεν ίσχυε, αφού ήταν καθαρά θέμα απόφασης του συλλόγου διδασκόντων.      Μετά , η ημέρα της εορτής καθιερώθηκε ως σχολική ΑΡ

«Μη κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε» (Ιω. 7. 24)

Εικόνα
     Αυτή η  φράση του Χριστού  μου έρχεται στον νου, κάθε φορά που ένα συγκλονιστικό έγκλημα βλέπει το φως της δημοσιότητας. Κι αυτό γιατί βλέπω ανθρώπους, που δεν μπορούν να έχουν ΑΜΕΣΗ πληροφόρηση για τα γεγονότα, να σχηματίζουν ΑΠΟΨΗ γι' αυτά, μέσω των ΜΜΕ, και η άποψή τους αυτή να είναι τόσο ΙΣΧΥΡΗ που να τους οδηγεί από την απλή ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ μέχρι και το ...λιντσάρισμα αυτών που θεωρούν ενόχους !      Προσωπικά , προτιμώ να μην μένω στην επιφάνεια -όψη- των γεγονότων, αλλά να ΨΑΧΝΩ βαθύτερα, για ΝΑ ΒΡΩ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ που οδήγησαν σ' αυτά. Συνήθως, μάλιστα, αυτή μου η έρευνα καταλήγει ν' ανακαλύψει περισσότερες αιτίες και ενόχους, απ' αυτούς που δημοσιογραφικά ή και δικαστικά προβάλλονται .      Και, επειδή ο,τι συμβαίνει μέσα σε μια κοινωνία είναι, πρωτίστως ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ , δεν είναι λίγες οι φορές που νοιώθω ότι, σαν κοινωνία, προσπαθούμε να βρούμε τον αποδιοπομπαίο τράγο , για να του τα φορτώσουμε όλα, αποποιούμενοι κάθε δική μας ευθύνη .      Ένα π

Το ...μυστικό της επιτυχίας του απελευθερωτικού αγώνα του 1821.

Εικόνα
  Ομιλία για τη γιορτή της 25 ης Μαρτίου   Δρόσου Σπύρου, εκπαιδευτικού Φυσικής Αγωγής του 3 ου Δημοτικού Σχολείου Ξυλοκάστρου (εκφωνήθηκε στον Ι. Ναό Αγ. Βλασίου Ξυλοκάστρου, στις 25-3-2022)         Σεβαστοί πατέρες, αξιότιμοι εκπρόσωποι των αρχών του τόπου, κυρίες και κύριοι, πολυαγαπημένα μας παιδιά,   Η 25 η Μαρτίου είναι μια διπλή γιορτή , θρησκευτική και εθνική:   Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου σηματοδοτεί την αρχή της εφαρμογής του σχεδίου του Θεού για την απελευθέρωση του ανθρώπινου γένους από την φθορά και το θάνατο, που ολοκληρώθηκε με την Ανάσταση και την Ανάληψη του Κυρίου μας και την ίδρυση της «καινής πολιτείας», της Εκκλησίας, κατά την Πεντηκοστή.   Η κήρυξη της επανάστασης του 1821 σηματοδοτεί την αρχή της εφαρμογής του σχεδίου των Ελλήνων για την απελευθέρωση του γένους μας από την σκλαβιά και τον εξευτελισμό, που ολοκληρώθηκε με την ανάσταση του έθνους μας και την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους.   Τα αποτελέσματα του οκτάχρονου α

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΕ ΠΙΣΤΗ στον ήλιο που κρύβεται πίσω απ' τα σύννεφα!

Εικόνα
       Κάθε Πρωτοχρονιά, ακούω ευχές , που κεντρικό νόημά τους είναι ο καινούργιος χρόνος να είναι ένας χρόνος που όλα θα πάνε ..."καλά"!   Πάντα, μου φαίνονταν τελείως ΟΥΤΟΠΙΚΕΣ αυτού του είδους οι ευχές, κάτι σαν να εύχεται κανείς, τον νέο χρόνο, να βγαίνει ο ήλιος από την ...Δύση!   Με ΔΕΔΟΜΕΝΟ , λοιπόν, ότι η νέα χρονιά θα έχει, εκτός από τα "καλά" της, και τα "κακά" της , θα μπορούσα να ευχηθώ ΦΩΤΙΣΗ , για να εκτιμώ τα πρώτα, και ΔΥΝΑΜΗ , για ν' αντιμετωπίζω τα δεύτερα.   Όμως, πώς να εκτιμήσω κάτι που βλέπω ότι "έτυχε" να το απολαμβάνει κάποιος που δεν έκανε τίποτα για να το αξίζει (ή έκανε και τα αντίθετα) και δεν το απολαμβάνει κάποιος άλλος που έκανε τα πάντα για να το δικαιούται;   Και πώς να βρω τη δύναμη να παλέψω για κάτι που "έτυχε" να χάσω (περιουσία, υγεία, κλπ.), ενώ είχα κάνει τα πάντα για να μη συμβεί αυτό;   Και τα δύο παραπάνω είναι ΔΥΣΚΟΛΑ , από τη στιγμή που θεωρώ ότι αυτά που συμβαίνουν είναι ΤΥΧΑΙΑ ,

Από την εξατομίκευση στην μαζικότητα: η επιστροφή της Ιατρικής στον ...Μεσαίωνα!

Χριστός ετέχθη! Πας σ' έναν γιατρό και, προκειμένου να σου γράψει μια αντιβίωση, σε ρωτάει αν την έχεις ξαναπάρει. Ο λόγος που σε ρωτάει είναι γιατί η συγκεκριμένη αντιβίωση, όσο ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ και ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ κι αν είναι, ΜΠΟΡΕΙ εσένα ΝΑ σου ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ (γιατί, π.χ., παρουσιάζεις ευαισθησία σε κάποιο συστατικό της). Η ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ στην αντιμετώπιση του ασθενή έχει καθιερωθεί, ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ , σε σημείο που να μπορούμε να πούμε ότι Η ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ , στην εφαρμογή οποιασδήποτε ιατρικής πράξης, ΜΑΣ ΓΥΡΝΑΕΙ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ! Προσέξτε! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει μια ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, για την αντιμετώπιση μιας ασθένειας -κάθε άλλο! Σημαίνει, απλά, ότι αυτή την κοινή θέση καλείται ΝΑ ΤΗΝ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΕΙ , στον ασθενή του, Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΣ . Κάθε προηγμένο σύστημα υγείας βασίζεται, ακριβώς, στην ύπαρξη αυτού του προσωπικού-οικογενειακού γιατρού, που συνιστά την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας . Του γιατρού ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ καλά τόσο το

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΩ!...

Εικόνα
... ΑΝ ΜΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΕΝΟΣ ΕΜΒΟΛΙΟΥ ... 1. ... ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΧΡΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΕΜΒΡΥΪΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ , σε οποιοδήποτε στάδιο παραγωγής του (η χρήση οποιασδήποτε άλλης κατηγορίας κυτταρικών σειρών, που η αφαίρεση των αρχικών βλαστοκυττάρων που τις δημιούργησαν δεν είχε ως προϋπόθεση τον θάνατο ανθρώπινης ύπαρξης , δεν μου δημιουργεί κανένα ηθικό ζήτημα ) και... 2. ... ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ M-RNA , μια τεχνολογία που, για πρώτη φορά , χρησιμοποιείται σε μαζικούς εμβολιασμούς και δεν συνιστά, απλά, μια εξέλιξη στον τρόπο δράσης των εμβολίων (γι' αυτό και δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα από την εφαρμογή εμβολίων του παρελθόντος άλλης τεχνολογίας), αλλά μια πραγματική επανάσταση : Συγκεκριμένα, ενώ στα μέχρι τώρα εμβόλια το αντιγόνο ("εχθρός") εισερχόταν έτοιμο (με το εμβόλιο) στον οργανισμό, προκαλώντας την δημιουργία αντισωμάτων για να το πολεμήσουν, με την τεχνολογία m-rna , εισέρχεται μόνο η πληροφορία για να το κατ

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων έχει, άραγε, χώρο για ...ανθρώπους;

Εικόνα
     Δύο μηνύματα -φωτογραφίες, με κείμενο-, στο Viber, που μου στάλθηκαν, σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, συνδυάστηκαν μέσα μου για να γεννήσουν το παραπάνω ερώτημα . Παραθέτω το πρώτο και παλαιότερο: Το δεύτερο είναι απ' αυτά που, μέσα σε δυο λέξεις , τα λένε όλα και αποδίδεται στον αξέχαστο Τζίμη Πανούση:  Κοντά σ' αυτά, νομίζω ότι ταιριάζει και η φράση γνωστής διαφημιστικής καμπάνιας : "Τα ωραιότερα πράγματα, στη ζωή μας, δεν είναι πράγματα!" Όλα τα παραπάνω  ελπίζω να μας οδηγήσουν σε γόνιμο προβληματισμό για το μέλλον του κόσμου μας...

Το μυστικό της επιτυχίας του Αντετοκούνμπο και η ...Εκκλησία!

Εικόνα
     Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία του Γιάννη Αντετοκούνμπο , του παιδιού που ξεκίνησε μέσα στη φτώχεια και έφτασε να είναι ο κορυφαίος καλαθοσφαιριστής  (μπασκετμπολίστας)   στον κόσμο , σπάζοντας, το ένα μετά το άλλο, όλα τα ιστορικά ρεκόρ που αφορούν το άθλημά του! Πόσοι όμως γνωρίζουμε το μυστικό αυτής της επιτυχημένης πορείας του ; Η αλήθεια είναι ότι, για όσους παρακολουθούμε εδώ και χρόνια αυτήν την πορεία, μόνο μυστικό δεν είναι αυτό που τον οδήγησε τόσο ψηλά. Ίσως, όμως, είναι η πρώτη φορά που το φανερώνει τόσο ξεκάθαρα σε μια πρόσφατη συνέντευξή του , από την οποία παραθέτω μεταφρασμένα αποσπάσματα , με κάποια σημεία τονισμένα από εμένα: Δημοσιογράφος: Είστε 26 χρονών και ενώ έχω καλύψει συνεντεύξεις πολλών αθλητών, ως τα 30 τους χρόνια δεν φαίνεται να έχουν χάσει την αίσθηση του εγωισμού τους. Εσάς, ποιος σας δίδαξε να μην έχετε εγωισμό , για ποιο λόγο είναι αυτό σημαντικό και πώς μπορείτε να το διαχειρίζεστε;  Γιάννης Αντετοκούνμπο: Από την δική μου εμπειρία, μπορώ να

Ορθοδοξία και υποχρεωτικότητα.

Εικόνα
     Κάποτε, ο μακαριστός π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος (+1966), βραβευμένος και από την Ακαδημία Αθηνών για το συγγραφικό του έργο, συζητούσε με έναν νεαρό κομμουνιστή, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, με τραίνο. Ο νεαρός προσπαθούσε να βρει κοινά σημεία κομμουνισμού και χριστιανισμού, αλλά "δεν του έβγαινε", κατά το κοινώς λεγόμενο. Κάποια στιγμή, είπε: "Εντάξει, πάτερ, παραδέχομαι ότι, σε κοσμοθεωρητικό επίπεδο, δεν υπάρχει κοινός τόπος, αλλά κι εσείς πρέπει να παραδεχθείτε ότι, σε κοινωνικό επίπεδο , ταυτιζόμαστε, αφού και οι δύο μιλάμε για ισότητα, δικαιοσύνη, κοινοκτημοσύνη .". " Όχι. ", ήταν η κοφτή απάντηση του πατρός Ιωήλ. "Μα, γιατί όχι;", ρώτησε, αγανακτισμένος ο νεαρός! " Όχι, γιατί εσείς λέτε "Βλέπεις αυτόν. Έχει. Λοιπόν, παρ' του!", ενώ εμείς λέμε "Βλέπεις αυτόν. Δεν έχει. Λοιπόν, δωσ' του!" ", απάντησε ο π. Ιωήλ, κάνοντας τον νεαρό να συναισθανθεί την τεράστια διαφορά που υπάρχει στον ΤΡΟΠΟ , με το