"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου...."

     Ο κ. Σπύρος, υπερογδοηκοντούτης πολύτιμος βοηθός στο ψαλτήρι της Φανερωμένης μας, μου ζήτησε χθες το πρωί (Μεγάλη Παρασκευή), πολύ ευγενικά όπως πάντα, να πει το "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." της Ενάτης Ώρας, μιας και, όπως συμπλήρωσε με ελαφρά τρεμάμενη φωνή, "μπορεί του χρόνου να μην είμαι...". Φυσικά και δεν του το αρνήθηκα, αφού του ευχήθηκα να τον έχουμε για πολλά ακόμη χρόνια κοντά μας. Δεν σας κρύβω, όμως, ότι ένοιωθα μια περίεργη συγκίνηση, όταν τραβούσα την ακόλουθη φωτογραφία:


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φαράγγι Καλλιθέας-Αγίου Λουκά Ξυλοκάστρου: ένας μικρός φυσικός παράδεισος στην Κορινθία!

Τι πραγματικά λέει το κοράνι για τους Έλληνες.

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων έχει, άραγε, χώρο για ...ανθρώπους;