Σωφρονιστικό ή αποκτηνωτικό σύστημα; Μια συγκλονιστική συνέντευξη!

     Πρόκειται για μια ημίωρη, πραγματικά συγκλονιστική συνέντευξη, της αδελφής του ενός από τους δύο δράστες της δολοφονίας του δικηγόρου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου (όχι αυτού που τον πυροβόλησε), που καταδεικνύει με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο την κατάσταση της κοινωνίας μας, του -μόνο κατ' ευφημισμόν- σωφρονιστικού μας συστήματος και του κράτους μας γενικότερα, όσον αφορά τα παραβατικά άτομα.
Της κοινωνίας μας, γιατί περιγράφει πώς ωθεί κάποιο άτομο προς την παραβατικότητα, όταν δεν αντιμετωπίζει σωστά τις καλές προσπάθειές του για ένα καλύτερο μέλλον.
Του σωφρονιστικού μας συστήματος, γιατί, αντί να δίνει τα σχετικά εφόδια στο άτομο για μια δεύτερη ευκαιρία, του στερεί κάθε τι το ανθρώπινο, μετατρέποντάς το σε ζώο, με μόνο ένστικτο αυτό της επιβίωσης.
Τέλος, του κράτους μας, γιατί, ενώ τα γνωρίζει όλα αυτά, δεν έχει καταφέρει τόσα χρόνια να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο.
Προσωπικά, δεν χρειαζόταν η ένθερμη επιβεβαίωση από τον πρόεδρο των σωφρονιστικών υπαλλήλων, κατά το τέλος της συνέντευξης, για γνωρίσω ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Για λόγους που δεν είναι επί του παρόντος ν' αναφέρω, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η πραγματικότητα στις φυλακές είναι τέτοια που ξεπερνά σε φρίκη κάθε φαντασία!
Εδώ, δεν μπορώ να μην αναφέρω την τρομερά καλή εντύπωση που μου έκανε τόσο το ήθος όσο και η σωστότατη χρήση της ελληνικής γλώσσας από την κοπέλα που δίνει την συνέντευξη -πραγματική κατάθεση ψυχής!- που καμία σχέση δεν έχει με την ξύλινη γλώσσα που έχουμε συνηθίσει ν' ακούμε από τους πολιτικούς μας.
Αφιερώνω αυτή την ανάρτηση στη μνήμη του νεαρού χούλιγκαν, που εισήχθη, πριν από πολλά χρόνια, για επεισόδια κατά τη διάρκεια αγώνα, στη φυλακή, στην ίδια πτέρυγα με βαρυποινίτες και που, το ίδιο βράδυ, έκοψε με τζάμι τις φλέβες του (λίγο ακόμα και θα έκοβε το χέρι ολόκληρο!), όταν, κατά τη διάρκεια του ύπνου του και υπό συνθήκες που δεν θέλω καν να θυμάμαι, εκσπερμάτωσε κάποιος "παλιός" μέσα στο στόμα του! Η κραυγή "πούστ...εεεες!" που έβγαλε την ώρα που αυτοκτονούσε είμαι σίγουρος ότι αντηχεί ακόμα στ' αυτιά όσων την άκουσαν...
Και μη νομίσει κανείς ότι οι φυλακές είναι ένα κολαστήριο μόνο για τους φυλακισμένους. Τα ίδια ισχύουν και για τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους. Πείτε μου, στ' αλήθεια, τι θα κάνατε όταν, έχοντας νυχτερινή βάρδια μόνος σας, με γύρω στους τριακόσιους κρατούμενους κλειδωμένους πίσω από μια βαριά σιδερένια πόρτα, τους οποίους παρακολουθείτε από κάμερες, βλέπατε, π.χ. έναν βιασμό ή μια δολοφονία ή έναν άγριο καυγά; Θα ανοίγατε αυτή την πόρτα για να "επιβάλετε την τάξη", τη στιγμή που θα γνωρίζατε ότι, όχι υπηρεσιακό περίστροφο, αλλά ούτε ...καλάσνικοφ να είχατε δε υπήρχε περίπτωση να μην αφήσετε τη γυναίκα σας χήρα και τα παιδιά σας ορφανά; Και, αφού φυσικά δεν θα την ανοίγατε, πείτε μου, πώς θα αισθανόσασταν μετά τη βάρδια, έχοντας δει όλα αυτά μπροστά στα μάτια σας, αδύναμος ν' αντιδράσετε; Η απάντηση "χάλια" είναι μάλλον πολύ φτωχή για ν' αποδώσει την πραγματικότητα...
Σε μία κόλαση, δεν υπάρχουν θύματα και θύτες, παρά μόνο κολασμένοι ...
Παραθέτω τη συνέντευξη, που, όπως είπε η παρουσιάστρια της εκπομπής, θα έπρεπε να παιχτεί στη Βουλή, με όλους τους βουλευτές παρόντες:


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μεξικανικές Σενότες και Μυστικός Ποταμός - Ελληνική Γκιόλα, Μελισσάνη και Σπήλαια Διρού και Ζεστών νερών!

Μικρές χαρές!

''Αλκυονίτιδα''!