"Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο"!

     Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία του Γιάννη Αντετοκούνμπο , του παιδιού που ξεκίνησε μέσα στη φτώχεια και έφτασε να είναι ο κορυφαίος καλαθοσφαιριστής  (μπασκετμπολίστας)   στον κόσμο , σπάζοντας, το ένα μετά το άλλο, όλα τα ιστορικά ρεκόρ που αφορούν το άθλημά του! Πόσοι όμως γνωρίζουμε το μυστικό αυτής της επιτυχημένης πορείας του ; Η αλήθεια είναι ότι, για όσους παρακολουθούμε εδώ και χρόνια αυτήν την πορεία, μόνο μυστικό δεν είναι αυτό που τον οδήγησε τόσο ψηλά. Ίσως, όμως, είναι η πρώτη φορά που το φανερώνει τόσο ξεκάθαρα σε μια πρόσφατη συνέντευξή του , από την οποία παραθέτω μεταφρασμένα αποσπάσματα , με κάποια σημεία τονισμένα από εμένα: Δημοσιογράφος: Είστε 26 χρονών και ενώ έχω καλύψει συνεντεύξεις πολλών αθλητών, ως τα 30 τους χρόνια δεν φαίνεται να έχουν χάσει την αίσθηση του εγωισμού τους. Εσάς, ποιος σας δίδαξε να μην έχετε εγωισμό , για ποιο λόγο είναι αυτό σημαντικό και πώς μπορείτε να το διαχειρίζεστε;  Γιάννης Αντετοκούνμπο: Απ...

     Κάποτε, ο μακαριστός π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος (+1966), βραβευμένος και από την Ακαδημία Αθηνών για το συγγραφικό του έργο, συζητούσε με έναν νεαρό κομμουνιστή, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, με τραίνο. Ο νεαρός προσπαθούσε να βρει κοινά σημεία κομμουνισμού και χριστιανισμού, αλλά "δεν του έβγαινε", κατά το κοινώς λεγόμενο. Κάποια στιγμή, είπε: "Εντάξει, πάτερ, παραδέχομαι ότι, σε κοσμοθεωρητικό επίπεδο, δεν υπάρχει κοινός τόπος, αλλά κι εσείς πρέπει να παραδεχθείτε ότι, σε κοινωνικό επίπεδο , ταυτιζόμαστε, αφού και οι δύο μιλάμε για ισότητα, δικαιοσύνη, κοινοκτημοσύνη .". " Όχι. ", ήταν η κοφτή απάντηση του πατρός Ιωήλ. "Μα, γιατί όχι;", ρώτησε, αγανακτισμένος ο νεαρός! " Όχι, γιατί εσείς λέτε "Βλέπεις αυτόν. Έχει. Λοιπόν, παρ' του!", ενώ εμείς λέμε "Βλέπεις αυτόν. Δεν έχει. Λοιπόν, δωσ' του!" ", απάντησε ο π. Ιωήλ, κάνοντας τον νεαρό να συναισθανθεί την τεράστια διαφορά που υπάρχει στον ΤΡΟΠΟ , με το...

     Δεν είμαι ούτε θεολόγος, ούτε γιατρός, πολύ περισσότερο δεν είμαι ψυχίατρος. Όσα θα γράψω προέρχονται από το πώς βίωσα και βιώνω την ψυχική νόσο σε πρόσωπα του στενότερου και ευρύτερου περιβάλλοντός μου , ως συνειδητό μέλος της Εκκλησίας και όσον αφορά την στάση των άλλων αλλά και των ίδιων των πασχόντων απέναντι στην νόσο τους . Μάλιστα, επειδή στην Ορθοδοξία η αλήθεια βρίσκεται στο "εμείς", ενώ στο "εγώ" ελοχεύει η πλάνη, όχι μόνο δέχομαι αλλά και επιζητώ οποιαδήποτε διόρθωση αυτών που θα διατυπώσω (ο σχολιασμός είναι ελεύθερος στο blog μου). Θεωρώ απαραίτητο ν' αρχίσω με την ορθόδοξη ανθρωπολογία, σύμφωνα με την οποία ο κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδική και ανεπανάληπτη ύπαρξη αποτελούμενη από ψυχή και σώμα , δύο στοιχεία άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους * . Επομένως, το κάθε τι -άρα και την νόσο - το βιώνουμε ψυχοσωματικά . Έτσι, μια ψυχική κατάσταση επηρεάζει το σώμα (π.χ., το άγχος μπορεί να δημιουργήσει αυχενικό σύνδρομο) και μια σωμα...

     Πριν λίγα χρόνια, ένας παιδικός μου φίλος, που ζει στο Παρίσι, πήγε να παραλάβει μαζί με τη σύζυγό του το κοριτσάκι τους, μετά από την πρώτη μέρα του στο νηπιαγωγείο. Η νηπιαγωγός ζήτησε να τους μιλήσει ιδιαιτέρως και τους έκανε παρατήρηση γιατί το παιδί τους φορούσε σταυρό , προσθέτοντας ότι αυτό απαγορεύεται, αφού αποτελεί σύμβολο που δηλώνει το θρησκευτικό προσανατολισμό του παιδιού και μπορεί να δώσει αφορμή για εκδήλωση ρατσιστικής βίας εναντίον του. Επρόκειτο για έναν ακόμα από τους πολλούς νόμους που ψηφίζονται στις μέρες μας, σε διάφορες χώρες, και κινούνται στα πλαίσια της λογικής ότι η διαφορετικότητα (θρησκείας, φύλου, ιδεολογίας, φυλής, κλπ.) προστατεύεται από το ρατσισμό μέσω της απαγόρευσης σε οτιδήποτε την ...εκδηλώνει! Αυτή η "λογική" μου φαινόταν εντελώς ... παράλογη , από παλιά: από τότε που αποτελούσε το βασικό επιχείρημα για την μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες*. Λέω "παράλογη" γιατί, αν την επεκτείνουμε και σε άλλ...

Αφορμή 1η: "...η Αθηνά είναι γυναίκα!" Σε βραδινό δελτίο ειδήσεων της 9/5/2016 , πρόσεξα τη δήλωση μιας νεαρής προσφυγοπούλας , μετά από την ξενάγησή της στην Ακρόπολη (ρεπορτάζ στο 27 :19 του βίντεο) , ότι αυτό που την εξέπληξε  περισσότερο ήταν ότι "...η Αθηνά είναι γυναίκα!" (στο  28:09 του βίντεο) * . Όπως ήταν φυσικό για μια μουσουλμάνα, της ήταν αδιανόητο να λατρεύεται σαν θεά και από άντρες μία γυναίκα , και μάλιστα τόσους αιώνες πριν! Φαντάστηκα πώς θα ήταν να ξεναγηθεί και στο Βυζαντινό Μουσείο και να μάθει ότι μια άλλη γυναίκα, η Παναγία μας, είναι, εδώ και αιώνες, προστάτιδα και υπέρμαχος στρατηγός όλων των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας (που, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, απαρτίζονται από άνδρες ) και ότι υπάρχει μια ολόκληρη χερσόνησος , αυτή του Άθω, αφιερωμένη αποκλειστικά σ’ αυτήν , όπου τιμάται από άνδρες μοναχούς , νύχτα και ημέρα! Καταλαβαίνετε τώρα γιατί δεν φοβάμαι την αλλοίωσή μας από φορείς άλλων πολιτιστικών...

    Επειδή την αγάπη , που ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτησή μου (βλ. εδώ ), την ερμηνεύει κανείς όπως θέλει , σας παραθέτω ένα κείμενο, το οποίο δείχνει  πού μπορεί να φτάσει κανείς όταν παρερμηνεύσει την αλήθεια και το οποίο σας συνιστώ να διαβάσετε προσεκτικά : "Ο κόσμος με ρωτάει αν υπάρχει ο κίνδυνος της υπερβολικής αγάπης του εαυτού μας. Πού είναι η διαχωριστική γραμμή, ρωτάνε, από ποιο σημείο αρχίζουμε να γινόμαστε εγωιστές ή εγωκεντρικοί; Κατά την γνώμη μου δεν υφίσταται τέτοια πιθανότητα. Δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή. Ο εγωισμός ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΟΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ. Ο πλανήτης πάσχει από αυτή την έλλειψη, όπως κι εμείς οι άνθρωποι, καθώς και από μεγάλη ανασφάλεια, επικριτική στάση και χειραγώγηση. Για να ΑΓΑΠΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ. Δεν μπορώ να χαρίσω κάτι που δεν έχω. Το να ισχυριστώ ότι θεωρώ κάποιον πάνω από τον εαυτό μου, δεν αληθεύει και σημαίνει μόνο ότι υποκρίνομαι. Όταν ΕΙΜΑΙ ΑΓΑΠΗ...

    Στις μέρες μας, που ένα σωρό ιδεολογίες, πίστεις και τεχνικές υπόσχονται ότι θα μας οδηγήσουν στην ευτυχία, θα μου επιτρέψετε ν’ απλώσω κι εγώ την “πραμάτεια” μου και να προτείνω το δικό μου(;) δρόμο για να είναι κανείς ευτυχισμένος. Ας αρχίσουμε, όμως, από το τι είναι ευτυχία. “ Ευτυχία είναι να ζει κανείς τη φύση του ”, έγραφε μια διαφημιστική αφίσα κάποτε, προξενώντας μου έκπληξη, μιας και, πριν από λίγο καιρό, το ίδιο είχα διαβάσει αναλυτικότερα σε ένα βιβλίο θεολογικού περιεχομένου! Θα το εξηγήσω πιο απλά , έτσι όπως το εξηγώ ακόμα και στα παιδάκια της πρώτης δημοτικού και το καταλαβαίνουν. Ας πάρουμε μια ...κατσαρόλα! Αν την προσωποποιήσουμε (για τα παιδιά είναι πανεύκολο αυτό), μπορούμε να πούμε ότι, αν και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν κράνος, δεν θα είναι καθόλου "ευτυχισμένη" μ’ αυτή τη χρήση. "Ευτυχισμένη" θα είναι όταν μέσα της μαγειρεύεται φαγητό για να τρώνε και να ζουν οι άνθρωποι. Στην πρώτη περίπτωση θα βοηθά στην επιβίωση , αλλά στη δεύ...