"Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο"!

     Κάποτε, στο σχολείο που εργαζόμουν, κάποιοι συνάδελφοι εξέφρασαν την απορία: "Καλά, εσύ, ένας νέος άνθρωπος, που έχεις τελειώσει και πανεπιστήμιο, πώς μπορείς και είσαι χριστιανός; Αυτά είναι για τις αμόρφωτες γιαγιάδες , που βλέπουν ότι λίγη ζωή τους μένει και ότι, στην ηλικία που είναι, δεν έχουν και τίποτα να χαρούν σ' αυτή τη ζωή.". Η απάντηση που έδωσα, και η οποία τους ξάφνιασε, ήταν αυτή που αποτελεί και τον τίτλο της παρούσας ανάρτησης:  Είμαι χριστιανός γιατί θέλω "να ζήσω τη ζωή μου" και "να σώσω το τομάρι μου"! Φυσικά και μου ζητήθηκε να διευκρινίσω αυτή την αλλόκοτη απάντηση και αυτό ακριβώς έκανα, λέγοντας περίπου τα παρακάτω (πάνε και πολλά χρόνια από τότε που ήμουν ...νέος και γι αυτό θα δώσω μόνο την κεντρική ιδέα των λεγόμενών μου). Υπάρχουν δύο τρόποι για να δω τη ζωή. Στον πρώτο, δεν δέχομαι ότι υπάρχει κάτι άλλο μετά απ' αυτή τη ζωή και ότι η ύπαρξή μου τελειώνει με  το θάνατο. Στον δεύτερο, δέχομαι ότ...

     Βρισκόμαστε γύρω στο 1990 , στο αμφιθέατρο του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (η χρονολογία έχει σημασία γιατί δεν νομίζω ότι τώρα θα είναι καλύτερα τα πράγματα -μάλλον χειρότερα θα είναι). Κάποια στιγμή, ο καθηγητής εκφράζει με βεβαιότητα την άποψη ότι η ανάσταση του Χριστού ήταν "πνευματική", δηλαδή ότι δεν αναστήθηκε το σώμα Του αλλά μόνο το πνεύμα Του.  Η τότε φοιτήτρια (και νυν φιλόλογος και παπαδιά) κουνιάδα μου σηκώνει το χέρι και λέει ότι δεν έχουν έτσι τα πράγματα αλλά ο Χριστός αναστήθηκε με το σώμα Του και ότι αυτό είναι ένα βασικότατο σημείο της διδασκαλίας της Εκκλησίας μας. Και τότε γίνεται το εξής απίστευτο: πριν ακόμα, καλά καλά αναπτύξει τα επιχειρήματά της, ολόκληρο το αμφιθέατρο (οι συμφοιτητές της, δηλαδή) ξεσηκώθηκε , λέγοντας ότι όχι μόνο αυτό που λέει δεν είναι σωστό , αλλά και ότι δεν διδάσκει τέτοια πράγματα η Εκκλησία μας και αυτά τα πιστεύουν οι ...αιρετικοί! Η κατάσταση δεν προσφερόταν για διάλογο κι έτ...

Κάποια στιγμή, μου στάλθηκε μια ανάρτηση με τίτλο " Οι αρχαίοι "θεοί" που σταυρώθηκαν και αναστήθηκαν προ Χριστού! " και μου ζητήθηκε να την σχολιάσω. Η κεντρική ιδέα της ανάρτησης αυτής ήταν ότι η Ανάσταση του Χριστού δεν ήταν παρά ένα ακόμα "επεισόδιο" στα πολλά παρόμοια της αρχαιότητας, που αναφέρονταν σε αναστάσεις "θεών". Τελείωνε, μάλιστα, με αρκετή δόση αλαζονείας, αναφέροντας ότι " Κανένας χριστιανός ιερέας δεν έχει απαντήσει ουσιαστικά στο ερώτημα, σε τι ακριβώς διαφέρει η σταύρωση κι η ανάσταση του θεού σας από τις αντίστοιχες των προαναφερθέντων θεών; "! Κατ' αρχήν, για να δοθεί απάντηση, δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ιερέας, ούτε καν χριστιανός, αλλά να διαθέτει απλά κοινό νου . Προχωρώ, λοιπόν, στα δικά μου σχόλια , που έχουν ως μόνο σκοπό να προβληματίσουν περαιτέρω, πάνω στα ερωτήματα που θέτει το κείμενο που μιλά για τους άλλους "θεούς", εκτός του Χριστού, που σταυρώθηκαν και...

    Κάποια στιγμή, χάρη στην καλοσύνη κάποιων συναδέλφων μου δασκάλων, κατάφερα επιτέλους -μετά από χρόνια από τα εγκαίνιά του- όχι μόνο να επισκεφτώ το καινούριο Μουσείο της Ακρόπολης , αλλά και να απολαύσω μια πολύ καλή ξενάγηση σε αυτό. Σε κάποιο σημείο αυτής της ξενάγησης, η ξεναγός μάς έδειξε το αριστερό μέρος του ανατολικού αετώματος (αφιερωμένο στη γέννηση της Αθηνάς), που απεικόνιζε το θεό Ήλιο να βγαίνει από τη θάλασσα με το άρμα του, κατά την ανατολή (στη φωτογραφία, αναπαράσταση της θέσης του στο κτίσμα): Το μεγαλύτερο μέρος του γλυπτού δεν υπάρχει και έχει αντικατασταθεί από γύψινο ομοίωμα. Το μόνο που έχει σωθεί είναι το αριστερό χέρι του Ήλιου, που κρατά τα γκέμια, κι αυτό από τον καρπό και κάτω (στη φωτογραφία ξεχωρίζει καθαρά από το γύψινο υπόλοιπο, που έχει λευκό χρώμα): Η συνέχεια ήταν συναρπαστική , με την ξεναγό μας να μας οδηγεί στην πίσω μεριά του αετώματος (αυτή που βρισκόταν προς τον τοίχο του ναού) και μας ζήτησε να προσέξουμε τη ...

      Αυτή την ομιλία δεν με υποχρέωσε κανείς να την κάνω . Την έκανα γιατί θεώρησα ότι είναι κρίμα να μη γνωρίζουν οι μαθητές μου αυτά τα οποία περιλαμβάνει, που, όπως θα δει όποιος τη διαβάσει, αφορούν τους ίδιους, τόσο ως μαθητές , όσο και ως Ξυλοκαστρίτες . Επειδή η 1η Απριλίου έπεφτε Κυριακή των Βαΐων, την εκφώνησα στον εκκλησιασμό που κάναμε, την Τετάρτη 28 Μαρτίου 2018, έχοντας στα χέρια μου μόνο κάποιες σημειώσεις . Σήμερα , έκατσα και την κατέγραψα , οπότε προέκυψε το κείμενο το οποίο σ ας παραθέτω: Ομιλία για την επέτειο της 1 ης Απριλίου (Κυπριακός Αγώνας) Δρόσου Σπύρου, εκπαιδευτικού Φυσικής Αγωγής του 3 ου Δημοτικού Σχολείου Ξυλοκάστρου (εκφωνήθηκε στον Ι. Ναό Αγ. Βλασίου Ξυλοκάστρου, στις 28-3-2018)   Αγαπημένα μου παιδιά,   την 25 η Μαρτίου 1821, που γιορτάσαμε πρόσφατα, ξεσηκώθηκε εναντίον των τυράννων όλος ο Ελληνισμός. Μαζί και το νησί της Κύπρου. Μόνο που, επειδή το νησί αυτό βρισκόταν μακριά από το επίκεντρο των πολεμ...